In Memoriam

In Memoriam Henk Tromp

Op dinsdag 6 januari 2015 is op 71 - jarige leeftijd overleden ons ERELID en VOORZITTER (in functie)

Henk Tromp 

Henk leek gezond en zo voelde hij zich ook tot ca. 2 maanden voor zijn overlijden.  Nog maar enkele maanden terug meldde hij zich weer aan voor een avondje recreatief volleybal op dinsdag.  Hij heeft slechts enkele malen enthousiast mee kunnen doen.   

Henk was al sinds begin jaren ’50 als jong lid actief binnen RKDOS met turnen en atletiek en kwam voor zijn club uit tijdens de Kamper sportdagen om het “kampioenschap van Kampen”. Hij studeerde aan de Academie voor Lichamelijke Oefening in Amsterdam,  werd docent LO o.a. in Vollenhove, maar gaf in die jaren ook zwemles in zwembad Seveningen,  waar hij menig Kampenaar aan een zwemdiploma hielp.

Zijn passie was echter huisarts worden, maar pas op latere leeftijd lukte het hem om de studie medicijnen in Utrecht op te pakken. In die tijd was hij vaak te vinden naast de atletiekbaan en gymzaal of hield hij “spreekuur” in een verzorgingsruimte in de rol van “sportmedisch adviseur”.  Zijn zorg richtte zich vooral op de fysieke gesteldheid  van sporters en hij gaf met overtuiging gevraagd en ongevraagd advies aan trainers, sporters én hun ouders.

Voor zijn bijzondere verdiensten als sportmedisch adviseur werd hij in 1982 benoemd tot ERELID van RKDOS.

Henk had een bijzondere band met RKDOS en later ook ISALA ’96 en samen met Nico Klappe (en vele anderen) was hij een van de wegbereiders voor een echte atletiekbaan in de jaren ’80 en mede-initiator van een eigen turnhal  beginjaren ’90, waar hij vervolgens 10 jaar lang tot 2001 het voorzitterschap van het bestuur van de Stichting Beheer Turnhal Kampen op zich nam.   

Beroepsmatig werkzaam in de sector “bedrijfsarts” benutte hij zijn kennis en vaardigheid ook voor RKDOS; met arbo-technisch advies, uitvoeren van risicoanalyse (RIE), regelde en verzorgde patiëntenzorg voor leiding indien nodig. Als sportmedisch adviseur  bleef hij actief: altijd positief  en opbouwend kritisch kijkend naar wat trainers van selectieleden  willen en kunnen bereiken met hun pupillen.  Daarnaast verzorgde hij oefenavonden EHB(Sport)O voor trainers en leiding van RKDOS.

Van 2011 tot zijn overlijden was hij voorzitter van RKDOS en met hart en ziel betrokken bij alles wat de vereniging raakte, zoals o.a. het 100-jarig bestaan van RKDOS in 2012 en de verdergaande samenwerking met andere gymnastiekverenigingen.

Het was zijn diepste innerlijke overtuiging dat ieder mens, ieder kind,  het recht heeft om zich te kunnen ontwikkelen en dat gelegenheid om te sporten daar een bijdrage aan kon geven. En dus moest RKDOS die mogelijkheid bieden en spoorde hij leiding aan om met nieuwe creatieve ideeën te komen om dat sportaanbod bij RKDOS mogelijk te maken voor alle  leeftijden, liefst van 2 tot 82 jaar!

Henk liet overal in de club zijn gezicht zien en stond bekend als een integer en sociaal bewogen mens. Hij werd gewaardeerd om zijn warme uitstraling, oprechte belangstelling en de hartelijkheid waarmee hij jong en oud wist aan te spreken.  

RKDOS verliest in Henk een voortreffelijke voorzitter, die terecht ooit, lang geleden,  tot ERELID van onze vereniging werd benoemd. Wij zullen hem missen,  maar koesteren in onze herinneringen.

In memoriam Julia Bont

Op vrijdag 6 december 2013 overleed in het ziekenhuis te Zwolle

Vrijwilliger Pur Sang

van RKDOS

 

Julia Bont

We wisten allemaal dat Julia ernstig ziek was. Toen de specialisten aangaven dat ze haar niet konden genezen, werd de behandeling gericht op het voorkomen van verdere uitbreiding van de kanker.

Een periode van vele onderzoeken, controles en begeleiding volgde. Het leek erop dat de ingeslagen weg het bedoelde effect had.

Ondanks de klachten die Julia natuurlijk had was er ruimte om een lang gekoesterde wens van Julia, het maken van een tocht door Zuid Afrika met Thijs en de kinderen, in vervulling te laten gaan.

Julia was een ongelooflijk sterke, optimistische, levenslustige en betrokken vrouw. Dat gaf ons hoop dat ze ondanks haar ziekte nog geruime tijd bij ons zou zijn.

Drie weken geleden kreeg Julia heftige hoofd- en buikpijn, ze kon geen voedsel meer verdragen. Haar toestand verslechterde zodanig dat zij maandag 18 november opgenomen werd in het ziekenhuis. De eerste week trad er nauwelijks verbetering op maar tegen de daaropvolgende vrijdag kwam er een lichte kentering in haar toestand, reden tot hoop. Halverwege de week die volgde ging het toch weer mis en zakte Julia steeds verder weg.

Op vrijdagmorgen 6 december is Julia in alle rust te midden van Thijs en de kinderen ingeslapen.

Wij treuren om haar heengaan, we hadden haar graag nog langer in ons midden gehouden.

Toen Julia met Thijs en de kinderen naar Kampen verhuisde, vond zij als sportvrouw en handen uit de mouwen type al snel de weg naar RKDOS. Hier trad zij in 1988 toe tot het bestuur van onze vereniging.

Naast haar algemene inbreng beheerde Julia met verve de portefeuille Ritmische Sport Gymnastiek (R.S.G.). In 2008 trad zij af als lid van het bestuur maar bleef zich onverminderd voor de vereniging inzetten als ledenadministrateur en eindredacteur van het jaarverslag. Daarnaast bleef haar creatieve inbreng en verleende zij haar medewerking bij nagenoeg alle activiteiten van de vereniging.

Vanwege de vele contacten, die haar bestuurlijke en organisatorische bezigheden met zich mee brachten, maar vooral door haar brede belangstelling en innemende persoonlijkheid werd ze één van de gezichtsbepalende Ambassadrices van de vereniging en de gymnastiek in Kampen.

Julia is 32 lid en 20 jaar bestuurslid van RKDOS geweest.

Op de Algemene Leden Vergadering in 2008, bij het aftreden van Julia als bestuurslid, was het dan ook geen verrassing dat het voorstel van het bestuur om Julia te vereren met het erelidmaatschap met gejuich werd goedgekeurd.

Julia was een op en top verenigingsmens, altijd inzetbaar en je kon blind op haar vertrouwen. Ondanks de zware tijden bleef Julia zich inzetten voor de vereniging. Ze bleef de arbeidsintensieve ledenadministratie doen tot oktober 2012. Ze werd zelfs lid van de Jubileum-commissie en wee degene die ook maar durfde te denken dat het weleens teveel voor haar kon zijn. Over haar deelname was ze zelf nogal bescheiden en niet altijd tevreden. Maar dit was niet terecht, Julia was een grote kracht achter de schermen, je kon altijd op haar bouwen, ze beschikte over een eeuwige positiviteit, had geweldige verhalen en enorm veel humor. Daarnaast deed ze wel degelijk haar werk ondanks dat ze niet altijd fit was. Alle zaken die moesten gebeuren, regelde ze ook. Wat een karakter! Julia wilde ook graag. Het was dan ook weleens moeilijk voor haar dat ze niet alles meer op haar oude niveau kon doen.

Elke vergadering was een feestje op zich, wat zich vervolgens weer uitte in ellenlange mail wisselingen. Hierin wilde Julia het vuurtje in positieve zin nog weleens opstoken met een leuk geplaatste opmerking.

Wij zullen Julia gaan missen. Haar positieve en praktische instelling, “gewoon doen”, enorme verenigingshart en de vrolijkheid die zij altijd meebracht. Ondanks dat zij niet meer bij ons is zullen wij haar warme persoonlijkheid niet vergeten.

Wij wensen allen die Julia lief hadden en waren, heel veel sterkte en steun toe bij het verwerken van dit enorme verlies.

IN MEMORIAM KAS KLAPPE

 

Op zondag 5 augustus 2012 overleed  in het ziekenhuis te Zwolle onze NESTOR van RKDOS 

KAS KLAPPE


Nog maar pasgeleden vierden wij zijn 80ste verjaardag en op 7 juli jl. bij het 100-jaar Jubileumgala waren we verheugd dat hij er weer bij was na een periode van ernstige ziekte in mei en juni. Toen constateerde men problemen aan zijn hart en werd hij voor het eerst van zijn leven opgenomen in een ziekenhuis. Hij werd “gedotterd”, kreeg een “stent” en herstelde redelijk goed. En dus mocht Kas na enkele weken in zijn nieuwe thuis in Baanzicht verder herstellen. Soms zagen we hem al weer bij zijn RKDOS; zoals tijdens die gala-avond en op de koffie met gebak (+) ter afsluiting van het seizoen bij de dinsdagavond - volleyballers. Maar afgelopen weekend verslechterde zijn toestand opeens en werd hij maandag opgenomen in de Weezenlanden. De problemen hielden aan en bleken genezing onmogelijk te maken.

Op zondagmorgen is Kas in alle rust en in aanwezigheid van zijn kinderen ingeslapen.

Zijn aanvankelijke herstel was een lichtpuntje in een – voor de familie Klappe – buitengewoon droevige tijd, waarin Stef, de zoon van Kas ernstig ziek werd en overleed. Het spreekt vanzelf dat heel RKDOS meeleeft met het gezin Klappe en hen alle steun toezegt en sterkte wenst. 

Kas was van de generatie van Nico Klappe en hoewel ze geen familie van elkaar waren (wel beide van oorsprong van Schokland) was de vriendschapsband tussen beiden hecht en intens. Groot was dan ook het verdriet van Kas toen zijn maat in april 2011 kwam te overlijden. Dat had hij niet verdiend vond Kas en graag hadden ze samen dat jubileum van 100 jaar RKDOS ten volle willen beleven. Het mocht echter niet zo zijn. 

Kas en Nico hebben samen dus ook veel van de opbouw en vormingsjaren van RKDOS meegemaakt en daar ook een substantiële bijdrage aan geleverd. Vooral in de na-oorlogse jaren, toen RKDOS nog volop atletiek en gymnastiek in één was en in de zomermaanden haar trainingsveld tegenover het station aan de overzijde van de brug had. 

Kas, nog meer dan Nico, gericht op “gymnastiek” als primaire basis voor alle takken van sport,  
Kas als actief en kundig trainer vooral van gymnastiek en herenturnen,
Kas jarenlang gewaardeerd bestuurslid van RKDOS, 
Kas als organisator van onderlinge wedstrijden,  
Kas als regisseur van uitvoeringen, met strakke hand geleid met bijna militaire precisie,
Kas als perfect beheerder van tal van sportaccommodaties,
Kas als enthousiast supporter van RKDOS gymnasten en immer alert jegens de locale rivalen,  
Kas een tikkeltje behoudend wanneer het op samenwerking met die andere verenigingen aankwam en daar botste het wel eens met zijn maat Nico.

Kas, op hoge leeftijd nog als trainer actief bij volleybal en conditietraining. Slechts enkele maanden terug nog wekelijks letterlijk “op de kast” in het Turn Centrum en de Lelystraat om op zijn eigen ludieke wijze, met humor en gevatte opmerkingen, die aparte sfeer te scheppen, die het voor iedereen, ongeacht leeftijd, gezindte of conditie prettig maakte om te komen sporten en ook te blijven komen! Jarenlang. Sommigen tientallen jarenlang! Op handen gedragen door zijn enthousiaste mannen en vrouwen van de maandag  en de dinsdagavond.

Door allen gewaardeerd en gerespecteerd erelid en nestor van de vereniging.
Kortom: een RKDOS-ser in hart en nieren. Een sportman, rotsvast overtuigd van nut en noodzaak om vooral jong te beginnen met sporten, en dan wel bij een vereniging en als je verstandig bent dan kies je allereerst voor gymnastiek als basis voor welke sport dan ook!

Geen wonder dat Kas in 1994 werd vereerd met het erelidmaastschap van RKDOS!  

Wij zullen Kas gaan missen. Zijn kritische opmerkingen, zijn waarschuwingen, zijn wijze adviezen, zijn humor, zijn moppen, maar we zullen hem niet vergeten. We zullen ons telkens weer herinneren wat hij ons – bij herhaling – inprentte. En wij zullen ons bij het nemen van belangrijke besluiten blijven afvragen: “wat zou Kas ervan gevonden hebben?”  En zo zal Kas nog heel lang voortleven in RKDOS. 

Wij wensen allen die Kas lief waren, waarvan er velen hecht met RKDOS zijn verbonden, nogmaals heel veel sterkte toe met het verwerken van dit enorme verlies en de leegte die hij achterlaat. 
Waar wij kunnen willen we hen tot steun zijn. 


Bestuur RKDOS

{jcomments on}

 

Onze “PATER FAMILIAS” is niet meer

Op donderdag 14 april in aanwezigheid van zijn familie, op 83 - jarige leeftijd,

thuis overleden, ons oudste lid van de vereniging, erelid en erevoorzitter


Nico Klappe

 

 

Wij treuren om zijn heengaan en hadden hem nog graag in ons midden gehad als wij in 2012 het 100-jarig bestaan van RKDOS vieren en gedenken.

Nico was voor heel veel van de huidige volwassen leden van RKDOS ooit de enthousiaste, motiverende en stimulerende voorzitter die als een soort “pseudo - vader” de jonge gymnasten aanspoorde om te trainen, en nog eens te trainen om vervolgens te scoren tijdens regionale en nationale wedstrijden.

Zo zal hij bij velen van ons in gedachtenis blijven.

Een sportman “pur sang”, die de gymnastieksport als de basis van alle andere sporten beschouwde en dus eigenlijk alle jongens en meisjes van Kampen eerst in een of andere gymzaal in actie wilde zien komen voordat ze op voetbal of hockey gingen.

Nico was niet getrouwd; althans niet zoals de meeste van ons. Maar hij beschouwde RKDOS min of meer als zijn levensgezellin en was daar dag en nacht mee onderweg. Meerdere malen per dag was hij in een of andere zaal te vinden om contact te houden met gymnasten en/of hun ouders. Hij zou dan ook – zo lijkt het wel – geen tijd gehad hebben voor andere hobby’s dan RKDOS.

RKDOS; dat was het en in die tijd was dat zowel atletiek als gymnastiek en jazz. Totdat in 1996 de atletiek en turnsport in goed overleg gescheiden verder gingen als Isala en RKDOS en Nico alsnog in een “spagaat” belandde.

Nico kende ooit de hele vereniging en bestuurde samen met buurman Henk de vereniging “uit de losse hand”. Zo was hij. Niet meer op papier of officieel dan strikt noodzakelijk. En soms moest het wel. Maar wel er altijd zijn. Voortdurend je gezicht laten zien op de gymvloer en als het niet deugt er ook wat van zeggen en desnoods zelf wat aan doen.

Maar altijd en overal een vriendelijk woord. Over je turnprestaties afgelopen weekend, of een complimentje voor je salto, en de loftrompet over een demogyada, maar ook wel “hoe is het met je moeder?” als het van pas kwam.

Nico kende iedereen en iedereen kende Nico. We zullen hem missen. Nu al.

Maar zeker ook volgend jaar wanneer we 100 jaar RKDOS zullen vieren. Dan zullen we hem ook – al is het postuum – nog een laatste groet toebrengen. Op de manier zoals hij dat graag nog eens had gezien. Met het vaandel van RKDOS. Zijn RKDOS!

Nico, dankjewel namens 3 of 4 generaties turn(st)ers in Kampen

en niet te vergeten de generaties die nog zullen komen,

en die in Kampen zullen vinden wat jij daar in jouw leven hebt weten te bereiken!

Het bestuur van RKDOS

{jcomments on}